ความเดิมตอนที่แล้วใน ก็อตแธม
วาเลอรี เวล จากก็อตแธม กาเซตต์ค่ะ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นักล่าค่าหัว
จับตัวผู้หลบหนีได้
กรมตำรวจรับมือกับภัยร้ายเอง ไม่ได้เลยเหรอคะ
ร่างกายเธอเริ่มไม่รับการเปลี่ยนแปลง ที่เราฝังในดีเอ็นเอ
- ฉันจะแก้ยังไง - สเตรนจ์ เขาเป็นคนเดียวที่ทำได้
จำมาร์ฟได้มั้ย คนของเธอไง
นี่ไอ้หนู เอาไป ฉันให้
เป็นแม่พระแบบนี้ เดี๋ยวก็มีคนตามไปอยู่ด้วยหรอก
ขณะผมติดอยู่ที่อินเดียน ฮิลล์ ผมถูกชี้นำให้เชื่อว่ามีกลุ่มนิรนาม...
เข้ามาควบคุมบริษัทผม
ผมอยากขอคุยด้วยตัวต่อตัว
ไม่งั้นผมจะเอาข้อมูลไปให้หนังสือพิมพ์
และสถานีโทรทัศน์ของก็อตแธม
- เราจับสายสืบได้ -ไอวี่เหรอ
- มาร์ฟ - อย่า
ไอวี่
อัลเฟรด
บรูซ
เธออยากคุยใช่มั้ย
ขอโทษที
ดีขึ้นมั้ย
ผมรู้จักคุณ
ผมเห็นคุณ ที่งานของเวย์น เอนเตอร์ไพรส์
คุณจับตาดูผมมาตลอด
ฉันชื่อแคธรีน
เป็นตัวแทนของกลุ่มที่เธอต้องการเจรจา
ไม่เห็นต้องทำร้ายอัลเฟรด
เขาคงไม่ยอมให้เธอมาตามลำพัง
คุณพยายามจะฆ่าผม
อยู่เบื้องหลังอินเดียน ฮิลล์ และเป็นคนว่าจ้างฮิวโก้ สเตรนจ์
เธอมาที่นี่เพราะเรื่องนี้หรือไง
เพื่อถามในสิ่งที่เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว
คุณเป็นใครกันแน่
- พวกคุณเรียกตัวเองว่าอะไร - ชื่อของเราไม่สำคัญ
เธอข่มขู่เรา
อ้างถึงหลักฐานที่เธอค้นพบ เรื่องการมีอยู่ของพวกเรา
เราอยากรู้ว่าเธอพบอะไร
ไม่เจออะไร
จนกระทั่งตอนนี้
ลักไก่เหรอ ใช้ได้นี่
ไม่ใช่ลักไก่เสียทีเดียว
ยิ่งผมขุดลึกลงไปในบริษัท ผมยิ่งพบหลักฐาน
ที่บ่งบอกการมีอยู่ของพวกคุณ
ถึงอย่างนั้นผมก็ต้องแน่ใจ ตอนนี้แน่ใจแล้ว
แล้วยังไงต่อล่ะ
ตามที่เธอพูด เราเคยพยายามจะฆ่าเธอ
ผมทำทั้งหมดนี้เพื่อไขความลับ เรื่องการตายของพ่อแม่
หกเดือนที่แล้ว ผมสรุปว่าองค์กรของคุณคือตัวการ
- แล้วคำตอบเปลี่ยนไปมั้ย - ไม่
แต่มีอย่างอื่นที่ผมควรต้องห่วง
อย่างชีวิตตัวเองใช่มั้ย
หรือชีวิตของคนรอบตัว
เธอมาที่นี่เพื่อทำข้อตกลง
- คิดจะเสนออะไร - เวย์น เอนเตอร์ไพรส์
เธอให้ในสิ่งที่เราถือครองอยู่แล้ว ไม่ได้หรอกนะ
ผมยังพูดไม่จบ
ถ้าผมตาย หุ้นของผมจะย้ายไป อยู่ในมือของรัฐบาล
จะมีการตรวจสอบเอกสาร และสินทรัพย์อย่างละเอียด
คุณพร้อมสำหรับเรื่องนั้นเหรอ
คงเป็นเรื่องที่น่าเหนื่อยหน่าย แต่เรายินดีจะรับมือ
- แค่นี้เหรอ - ชื่อ "เวย์น" ยังมีคุณค่า
มันคือสัญลักษณ์แห่งแสงสว่างและความหวัง
สำหรับองค์กรของคุณ ผมจะเป็นฉากบังหน้าที่ดี
เธอเป็นคนหนุ่มที่น่าทึ่งจริงๆ
ถึงอย่างนั้น ข้อเสนอก็ยังไม่ดีพอ
เราคงต้องขอให้เธอ หยุดการสืบค้นทุกอย่างด้วย
ทั้งเรื่องพวกเรา และเรื่องพ่อแม่เธอ
ถ้าเธอละเมิดเรื่องนี้แม้แต่นิดเดียว
ข้อตกลงเป็นอันยกเลิก
ฉันต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้
- ตกลง - ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
คงไม่ต้องบอกนะ ว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก
ลาก่อน บรูซ
- อรุณสวัสดิ์ แปลกใจที่เห็นฉันล่ะสิ - ไม่เท่าไหร่ มีอะไร
- ฉันมีข้อเสนอ - ขอผ่านแล้วกัน
โธ่ ไม่เอาน่า ถือว่าคุณชดเชย...
เรื่องที่ใส่กุญแจมือฉันไง
ไม่เห็นรู้สึกผิด
ว้าว นี่สินะบ้านคุณ
คนที่คิดจะเป็นนักล่าค่าหัว ควรมาเห็นที่นี่นะ
ลืมเอาชุดกันโรคมาแฮะ
- ไม่เคยพาผู้หญิงมานี่เลยใช่มั้ย - พอใจยัง
ฟิช มูนีย์ รางวัลหลายล้านของเพนกวิน
ฉันช่วยคุณได้นะ
ดูสิ คุณเริ่มคิดแล้ว ว่าเงินหลายล้านเนี่ย...
ซื้อเหล้าได้เยอะแน่ๆ
นี่ แต่ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ ขออย่างนึงน่ะ
จ้างแม่บ้านมาหน่อย
ไม่ก็ระเบิดที่นี่ให้จบๆ เรื่องไป
- แล้วคุณจะได้อะไร - ข่าวไง
แค่นั้นเหรอ
ประหลาดใจที่ฉันรักงาน และอยากก้าวหน้างั้นเหรอ
ก็นิดนึง
แล้วทำไมไม่ไปจับเธอเองเลยล่ะ
- คาบเงินมาให้ผมทำไม - เพราะฉันใจกว้างกว่าคุณไง
อีกอย่าง ฉันหาเธอไม่เจอ
คุณเสียแหล่งข่าวไป คนที่ทำงานให้มูนีย์
ฉันไม่ได้เสียแหล่งข่าว แค่ไม่รู้จะติดต่อยังไง
- เธอเป็นคนมาหาฉันเอง - แบบนั้นยิ่งดีใหญ่
เงินตั้งล้านนึงนะ อย่าขี้เกียจนักเลย
มันเป็นงานคุณนะ คุณถนัดเรื่องหาคนไม่ใช่เหรอ
เพราะคุณเป็นนักล่าค่าหัว
- ใครเป็นแหล่งข่าว - แปลว่าตกลงใช่มั้ย
ห้ามใส่กุญแจมือเชียวนะ
- ใครคือแหล่งข่าว - เธอเป็นโจรล้วงกระเป๋า เด็กจรจัด
แต่ฉันชอบเธอนะ ไม่เหมือนใครดี
- ชื่ออะไร - เซลิน่า ไคล์
ตอนเป็นตำรวจเคยเจอเธอเหรอ
- สองสามครั้ง - งั้น เยี่ยมเลย
- รู้ใช่มั้ยว่าหาตัวได้ที่ไหน - ไม่สักนิด
แต่ผมรู้จักคนที่รู้
ว้าย ตาย แล้ว
- สวัสดี บาร์บาร่า - "สวัสดี บาร์บาร่า" เหรอ
แค่นั้นเองเหรอ
- คุณเป็นไงบ้าง - เป็นไงเหรอ
ลองดูเอาเองสิ
มันไม่ใช่ร้านหรูก็จริง
แต่อย่างน้อยฉันก็จะไม่เบื่อตาย
- ลีเป็นไงบ้าง - เราไม่ได้คบกันแล้ว
ไม่จริงน่า
นึกว่าป่านนี้ คุณจะลงหลักปักฐาน
แล้วแต่งกับหล่อนซะอีก ทิ้งเธอเหรอ
เดาว่าคุณทิ้งเธอแน่เลย คุณนี่มันใจร้ายจริงๆ
- เหมือนจะมีเรื่องน่าสนุกนะ - สนุกสิ
- เธอเป็นใคร - วาเลอรี่ เวล ทำงานให้เดอะกาเซตต์
- เรากำลังทำงานร่วมกัน - ไม่แปลกใจ
แฟนใหม่คุณเหรอ
- เปล่า - เปล่า
จิม กับฉันเคยหมั้นกัน จนฉันถอนหมั้นไป
- เรามาตามหาเซลิน่า - เดี๋ยวก่อน ฉันนึกออกแล้ว
คุณลักพาตัวเขากับแฟนสาว จับเป็นตัวประกันในโบสถ์
- จริงๆ คุณต้องอยู่อาร์คัมไม่ใช่เหรอ - อยู่มาแล้ว
แต่ปรากฏว่าฉันปกติดี มีเอกสารยืนยันนะจ๊ะ
ใช่ ออกโดยฮิวโก้ สเตรนจ์ด้วย
นั่นแหละ เห็นเซลิน่ามั้ย
จูบฉันสิ แล้วจะบอก
เธอเอาจริงดิ คุณพูดจริงเหรอ
จูบสิ
ช่างเถอะ
คุณนี่ไม่สนุกเอาซะเลย ลองหาแถวๆ ถนนเดรคแอนด์พาวเวลสิ
ผมไปดูแถวนั้นมาแล้ว
เหมือนเธอจะพูดถึงธนาคารร้าง แถวเคน ซาวด์นะ
จิม
เมื่อคืนก่อนฉันฝันถึงคุณ
ฝันว่าคุณเจออุบัติเหตุรุนแรง จนเสียขาไปทั้งสองข้าง
ฉันก็เลยต้องจับคุณใส่รถเข็นเด็ก
ดีใจที่เจอนะ บาร์บาร่า
หยุดเลย
คุณว่าฟิชใช้ธนาคารร้าง เป็นที่กบดานจริงๆ เหรอ
- ผมพนันว่าใช่ - ฉันก็คิดงั้น
งั้นถ้าฉันโทรหาตำรวจก็อตแธม บอกเรื่องนี้ก่อนใคร
พวกเขาจับฟิช ส่วนคุณก็โดนทิ้งไว้นี่
เฮ้ เปิดประตู
คุณน่าจะให้ฉันไปเจอพีบอดี้
- เวล - แล้วรู้มั้ย ฉันชอบแฟนเก่าคุณนะ
เวล เฮ้ เฮ้!
เฮ้ คุณโอเคนะ
ฉันหิวน้ำ
ผมไม่มีน้ำกับตัว แต่บ้านผมอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
คุณชื่ออะไร
ไอวี่
ฉันชื่อไอวี่
บาร์นสต้องถามแน่ ว่าคุณรู้มาจากไหน
ไม่เอาน่า ฉันเปิดเผยแหล่งข่าวไม่ได้
- อย่าลืมข้อตกลงนะ - จ้าๆๆ
ทันทีที่จับฟิช มูนีย์ได้ คุณจะได้คุยกับเธอก่อนใคร
แต่ตอนนี้หลบไปก่อน
เอาล่ะ เอาล่ะทุกคน ฟังให้ดี
เราไม่รู้ว่าจะเจออะไรบ้าง
เพราะงั้นกฎข้อแรก ระวังให้ดี
คอยมองหาเอเธล พีบอดี้เข้าไว้
เธอเป็นพยานของทางการ ที่ถูกลักพาตัวไปเมื่อคืน
ผมคงไม่ต้องบอกนะ
ว่านี่เป็นโอกาสสำคัญขนาดไหน
บุกเข้าไปจับมัน แล้วจบเรื่องบ้าๆ นี่กัน
ไปกันเถอะ ระวังๆ ด้วย
- นี่ตำรวจ! - พวกแกอย่าขยับนะ
หยุดเลย ห้ามขยับไปไหนนะ
โอ้ เหมือนจะมีแขกนะ
นี่ตำรวจก็อตแธม! อย่าขยับนะ
ตามหมอมาเดี๋ยวนี้
ใครเห็นมูนีย์บ้าง
หลายเดือนที่ผม พร่ำบอกตำรวจเรื่องภัยคุกคาม
จากตัวประหลาด ของฮิวโก้ สเตรนจ์
ที่เป็นคนฆาตกรรมฟิช มูนีย์ แล้วพวกเขาทำยังไงล่ะ
พวกเขาบอกว่าฟิช มูนีย์ไม่มีตัวตน
และบอกว่าเราต้องช่วยเหลือ ผู้หลบหนีพวกนี้
บอกให้ ว่าฟิช มูนีย์ยังอยู่
และในที่สุดเมื่อตำรวจก็อตแธม ลงมือเสียที
พวกเขาปล่อยเธอหลุดมือ
แล้วคำว่าเหยื่อเนี่ย
ผมกล้าพูดได้เต็มปาก ว่าพวกมันไม่ใช่เหยื่อ แต่เป็น...
สัตว์ประหลาด
เมืองของเรากำลังถุกรุกราน จากพวกสัตว์ประหลาด
ที่คอยทำร้ายพี่น้องของเรา
เป็นหน้าที่ของเราทุกคนแล้ว ที่จะกำจัดอสูรกายพวกนี้
ใครเอาด้วยบ้าง
คุณหนูบรูซ ตื่นเถอะครับ ตื่นหน่อย
ตื่นเถอะครับ คุณหนู
คุณหนู ตื่นสิครับ
นั่นไง คนเก่ง อรุณสวัสดิ์ครับ
- โอเคมั้ยครับ - ผมกลับมานี่ได้ยังไง
ไม่รู้สิ ผมหมดสติไป
ผมเข้ามาในนี้ เพราะจะโทรหาตำรวจ...
แต่ก็เจอคุณหนู
อัลเฟรด
เฮ้ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรครับ คุณหนู
ผมแน่ใจ ว่าเป็นไอ้ตัวสวมหน้ากากนั่น
ที่ทำให้ผมสลบไป
อย่างที่เห็น มันเข้ามาโดยไม่เอาอะไรไป
ผมเจอพวกนั้นแล้วอัลเฟรด
ผมคุยกับพวกนั้น
- แล้ว - มันได้ผล
พวกนั้นตกลง
อะไรนะ ง่ายๆ งั้นเลย
คุณพูดอย่างที่เราคุยกับไว้ ใช่มั้ย
ใช่
แต่พวกเขาให้ผมสัญญา ว่าจะไม่สืบสวนอีกแล้ว
ทั้งเรื่องอินเดียน ฮิลล์ เรื่องคอรัปชั่นในบริษัท
รวมถึงเรื่องพ่อกับแม่
เข้าใจแล้ว
อัลเฟรด
มันเป็นทางเลือกเดียว
พวกมันขู่จะเอาชีวิตคนอื่นด้วยสินะ
ใช่
แล้วคุณหนูคิดจะรักษาคำพูดมั้ย
ใช่ ผมจะเงียบ
แล้วรู้ได้ยังไงว่าพวกนั้นจะไม่ผิดคำพูด
- เฮ้ อัลวาเรซ บุลล็อคล่ะ - ยังไม่กลับจากธนาคารร้างเลย
นายพลาดเงินแล้วกอร์ดอน เราจับพวกนั้นได้ตั้งห้าตัว
อ๋อใช่ เชื่อคนผิดไปหน่อย
ฉันเข้าใจความรู้สึกนะ
แบบนี้หายกันแล้วนะ
คุณล็อคฉัน ฉันต้มกลับ เจ๊ากัน เดี๋ยวฉันเลี้ยงเหล้า
ออกไปได้แล้ว
เราจะเจ๊ากันต่อเมื่อผมได้ตัวฟิช รออ่านได้เลย
ผมไม่อยากมีปัญหา
ถึงจะไม่น่าเชื่อ แต่ผมก็ชอบทำงานที่นี่นะ
ผมแค่จะหาตัวฟิชให้เจอ ถ้าผมเจอเธอ ทุกคนก็วินกันหมด
ก็ได้ รู้ใช่มั้ยว่าเธอป่วย
นั่นคือสาเหตุว่าทำไม เธอกับลูกน้อง ถึงได้ขโมยยาพวกนั้น
พีบอดี้ก็พูดอย่างนั้น
เดาว่าเพราะแบบนั้น มูนีย์เลยอยากได้ตัวเธอ
เพื่อให้ช่วยรักษาให้
เดาคงว่าจะผิดแผนนะ
ศพนี่คือเอเธล พีบอดี้
- แน่ใจนะ - ผลตรวจสองครั้งบอกตรงกัน
จำศพที่เจอในโกดังของโรงงานยา...
ที่ในบัตรบอกว่าอายุ 35 แต่ภายนอกเหมือนคนแก่ร้อยปีได้มั้ย
จำได้สิ
แปลว่ามูนีย์จับพีบอดี้ไป
แล้วให้พวกนั้นฆ่าเธองั้นเหรอ
ทำไมล่ะ
พีบอดี้ให้สิ่งที่ต้องการแล้ว เลยหมดประโยชน์เหรอ
ไม่น่าเป็นแบบนั้น
ผมเดาว่าพีบอดี้รักษาเธอไม่ได้
มูนีย์ก็เลยต้องหายารักษาต่อไป
คุณคงคิดไม่ต่างกับผม
ในก็อตแธมมีคนเดียวเท่านั้น ที่จะช่วยเธอได้
ฮิวโก้ สเตรนจ์
นักสืบบุลล็อค
เออ ฉันเอง
ฟิช มูนีย์อยากเจอ
ก็ได้ ก็ได้ ก็ได้ ไปก็ได้
สวัสดีฮาร์วีย์ ไม่เจอกันนานนะ
- ไงฟิช เป็นไงบ้างล่ะ - ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เสียใจด้วยนะ
รู้ใช่มั้ย คนหาตัวเธอกันให้ควั่ก
แหงล่ะ ฉันต้องการตัวไอ้เลวสเตรนจ์
ก็แบบว่า ฉันคงช่วยอะไรไม่ได้หรอก
โถ ช่วยได้สิ
และจะช่วยด้วย
- ฉันจะช่วยหาตัวสเตรนจ์ - เด็กดี
ถึงแล้วล่ะ ไม่ได้สวยเท่าไหร่แต่ก็เป็นบ้าน
- หิวมั้ย - หิวน้ำอย่างเดียว
- เบียร์ น้ำอัดลม ชา - น้ำเปล่าแล้วกัน
น่าสงสาร เจ้าตัวน้อย
เมียเก่าฉันทิ้งเสื้อผ้าไว้ ตอนย้ายออก
หยิบไปใส่ได้ตามสบาย
โอเค
- มาจากที่ไหนล่ะ - ก็อตแธม
ถ้าจะใช้โทรศัพท์ก็เอาเลยนะ
- ฉันจะใช้โทรศัพท์ทำไม - เผื่อมีคนตามหาคุณอยู่
ไม่ ไม่มีหรอก
จริงเหรอ สาวสวยแบบคุณเนี่ยนะ
คุณว่าฉันสวยเหรอ
งั้นคุณเป็นใคร
แค่เด็กผู้หญิงทั่วไป
ตำรวจยิงพ่อฉัน แม่ก็ทิ้งไป
ฉันตัวคนเดียว ถูกทิ้ง
แต่แล้ว
มีบางอย่างเกิดขึ้น และฉันเปลี่ยนไป
เติบโตขึ้น
ต่างไปจากเดิม
ทั้งภายนอก และภายใน
- น่าสงสาร - ผมเอามันไปทิ้งดีกว่า
ผมดูแลอะไรไม่เก่งอยู่แล้ว
- ทำอะไรน่ะ - ใจเย็น ก็แค่ต้นไม้
ผมไปหยิบเสื้อผ้าให้
รู้ได้ไงว่ามูนีย์จับเขาไป แถมหล่อนกำลังหาตัวสเตรนจ์
และฉันบอกไปแล้ว นายไม่ควรมานี่ด้วยซ้ำ
ฮาร์วีย์ไม่รับสาย แถมไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน
ลองเริ่มจากหาร้านในก็อตแธม
ที่มีเหล้าขายแล้วกัน
เรายังพบนี่ข้างๆ รถของเขา
เธอหาตัวฮิวโก้อยู่
พีบอดี้ตายแล้ว เพราะงั้นก็สมเหตุสมผล
บ้า บ้า บ้าเอ้ย!
คุณต้องโทรไปที่นั่น บอกเขาว่าฟิชกำลังมุ่งหน้าไป
โทรหาใครล่ะ เอฟบีไอรอ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าหน่วยไหน ที่คุมตัวสเตรนจ์ไว้
แต่คุณรู้พวกเขาซ่อนสเตรนจ์ไว้ที่ไหนนี่
แค่คุณกับบุลล็อคที่รู้
พวกนั้นจับเขาไปไว้นอกเมือง ภายนอกดูเป็นคฤหาสน์เก่าๆ
แต่ข้างในเป็นศูนย์วิจัยล้ำยุค
รัฐบาลสั่งให้เขาทำงานให้ ใช่มั้ย
พวกนั้นอยากรู้ว่าเขาทำอะไร ที่อินเดียน ฮิลล์
- คุณต้องบอกเราว่ามันอยู่ไหน - บอกกับผีน่ะสิ
ฉันจะพานายไปเอง
- แน่ใจนะว่าเป็นที่นี่ - ใช่
ฉันเอาตัวสเตรนจ์มาที่นี่ เมื่อหลายเดือนก่อน
ได้เวลาลุยแล้ว
เฮ้ พรรคพวก ตามสบายพัก
เจ้าหน้าที่บุลล็อค กรมตำรวจก็อตแธม
- ขอดูตราหน่อย - ตราเหรอ
โอ้ สงสัยคงทำตกน่ะ ผมมาพบสเตรนจ์
- ไม่เห็นมีใครแจ้งมา - ยังเหรอ แปลกดีนะ
หมายถึงประหลาดนะ ไม่ใช่คนที่ชื่อแปลว่าแปลก
- มีบัตรประจำตัวมั้ย - มีสิ
ใครวะเนี่ย หยุดนะ ฉันบอกให้หยุด!
อย่าขยับ
ศาสตราจารย์สเตรนจ์ คุณกับฉัน เรามีเรื่องต้องสะสางกัน
ดูคุณสิ มหัศจรรย์จริงๆ
คุณเป็นผลงานชั้นหนึ่งของผมเลย
ผลงานชั้นหนึ่งที่กำลังจะตายไง
อะไรนะ
ป๊ะป๋าต้องรักษาหนูแล้ว
แล้วพอรักษาเสร็จ คุณต้องสร้างกองทัพให้ฉัน
ทั้งเมืองนี้จะได้มาอยู่แทบเท้าฉัน
แต่ผมแก้อะไรไม่ได้
ฟิช ตำรวจมากันเต็มไปหมด
คุณมีเวลาสองสามนาทีให้เปลี่ยนใจ
ขอแนะนำให้คุณตกลงซะ
ไปๆ เฝ้าประตูไว้
ยืนประจำตำแหน่ง
บุลล็อคโทรมา
-ฮาร์วีย์ ฮาร์วีย์ นายโอเคนะ - โอ้ เขาสบายดี
แต่ฉันไม่ใช่ฮาร์วีย์หรอก
- ผมขอคุยกับเขาหน่อย - ได้สิ
- เธอควบคุมฉันไม่ได้แล้ว - ซิด
ท่านผบ. ครับ เป็นไงบ้าง ขอโทษที
ฉันจะให้โอกาสเดียว มูนีย์
ปล่อยเขาไปแล้วอาจจะรอด
ตลกจัง ไม่รู้ตัวเหรอ ว่ากำลังพูดกับผู้หญิงที่ใกล้ตาย
แปลว่าแกไม่มีตัวเลือก ให้ต่อรองมากหรอกนะ
ฉันจะบอกให้ฟังว่ามันเป็นแบบไหน
ถ้ามีตำรวจก้าวเข้ามาเกินหกเมตร
ถึงแม้ฉันจะรักฮาร์วีย์ แต่เขาได้กินลูกตะกั่วแน่
- ต้องเล่นใหญ่อีกแล้วเหรอ - เดี๋ยวโลกไม่จำไง
เอาล่ะ ถึงไหนแล้วนะ
ฟิช ยอมแพ้ซะเถอะน่า โดนล้อมแล้ว หนีไม่รอดหรอก
เงียบน่าฮาร์วีย์
- เกิดอะไรขึ้น บุลล็อคล่ะ - ฟังให้ดี
ผมอยากให้ทุกคนล้อมที่นี่ให้ทั่ว หน่วยซุ่มยิงประจำทุกมุม
มูนีย์ต้องไม่รอดไปจากที่นี่ เข้าใจมั้ย
- ครับท่าน - ไปได้
- ผบ.ครับ - อะไร
คุณจะทิ้งเขาไม่ได้
คิดว่าฉันทำแบบนั้นรึไง
ฉันแค่จะไม่บุกเข้าประตูหน้า ให้เขาโดนฆ่าทิ้ง
และขอเตือนนะ ว่านายไม่ใช่ตำรวจแล้ว
เข้ามาขวางล่ะก็ ได้ไปนอนในกรงแน่
พวกนักข่าว
กันพวกนักข่าวออกไป กันออกไป
ขณะนี้เราอยู่ด้านหน้าคฤหาสน์ร้าง ซึ่งได้รับรายงานว่า...
ฟิช มูนีย์ นักโทษหลบหนี จากอินเดียน ฮิลล์
ขังตัวเองอยู่ในอาคารนี้ และจับตัวประกันไว้
สำเร็จแล้ว บุทช์ ในที่สุดเธอก็จนตรอกเหมือนหนู
แล้วคุณจะทำยังไงล่ะ ตำรวจล้อมที่นั่นไว้หมดแล้ว
กรมตำรวจไม่ใช่ชาวก็อตแธม และชาวก็อตแธมเชื่อฟังฉัน
ได้เวลาต้อนพรรคพวกของเราแล้ว
เชื่อเถอะ คุณเป็นเหมือนลูกๆ ของผม ถ้าผมรักษาคุณได้ ผมทำแล้ว
แต่ผมทำไม่ได้
แล้วฉันควรจะทำยังไง ยอมแพ้เหรอ
คุณไม่เข้าใจเหรอว่าตัวเองเป็นอะไร คุณเป็นตัวแทนของสิ่งใด
คุณคือต้นแบบของเผ่าพันธุ์ใหม่ เป็นอีฟแห่งโลกใหม่
รู้มั้ย ฉันเคยเป็นเจ้าของคลับ
และเก็บค่าคุ้มครองแถวๆ นั้น
ทุกๆ เดือน พวกเขาต้องจ่ายเงินให้ฉัน
แล้วนานๆ ที ก็จะมีพวกสิ้นคิด
มาบอกฉันว่า "มูนีย์ ฉันยังไม่มีเงิน"
"มูนีย์ ขอเวลาอีกหน่อย"
คร่ำครวญแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา
และแล้วฉันก็ได้พบว่า เมื่อฉันบีบคั้นพวกนั้น
บีบคั้นพวกนั้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พวกเขาก็ทำได้เสมอ
คุณ ต้องแก้ไขให้ฉัน
ไม่งั้นฉันสาบานกับพระเจ้า ว่าจะทำให้คุณทรมานจนอยากตาย
ฟิช
- ตำรวจเคลื่อนไหวมั้ย - ไม่ใช่ตำรวจหรอก
นี่มันบ้าอะไรเนี่ย
ปิดล้อมด้านนอกไว้ให้หมด อย่าให้ใครลอดเข้าไปข้างใน
คอบเบิ้ลพอต นายมาทำบ้าอะไรที่นี่
พวกคุณไร้ความสามารถ จนพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นี่เป็นปฏิบัติการณ์ของกรมตำรวจ
ฉันขอสั่งให้นาย และม็อบพวกนี้สลายตัวไปทันที
ไม่มีทาง
ผมจะไม่ยอมให้อสูรกายพวกนี้ รอดไปได้อีกแล้ว
คืนนี้ ฟิช มูนีย์ต้องตาย
ให้ตายเถอะ คอบเบิ้ลพอต เจ้าหน้าที่คนนึงโดนจับอยู่ในนั้น
ฉันจะพูดดีๆ เป็นครั้งสุดท้าย ถอยไปซะ
คุณหมดโอกาสไปแล้ว บาร์นส ตาผมแล้ว
ใครจะไปกับผม
ถอยไป
แกฆ่าเพื่อนเราไปเยอะเลย กอร์ดอน.
- เพื่อแกหลายคนสมควรตายแล้ว - เหมือนแกไง
พอได้แล้ว เอาตัวเขามา
- ฆ่ามันเลย! - ทุกคนถอยไป!
- จิม มาทำบ้าอะไรที่นี่ - ช่วยนายไง น่าจะรู้นะ
อ๋อเหรอ ขอบคุณมากเลย
มาที่นี่ทำไมล่ะ กอร์ดอน
พวกเพื่อนๆ ตำรวจส่งคุณมา กล่อมให้ฉันยอมมอบตัวหรือไง
บอกเลยว่าไม่มีวันซะล่ะ
ไม่เกี่ยวกับตำรวจ ผมแค่มาช่วยบุลล็อค
จริงเหรอ
คุณยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยไอ้แก่นี่เหรอ
ขอบใจนะ
- เป็นเขาก็คงทำแบบนี้ - ใช่ ฉันทำอยู่แล้ว
แหม เพราะคุณช่วยฉัน ตอนนี้ฉันเลยมีตัวประกันเพิ่มอีก
บาร์นสคงไม่คิดงั้นหรอก
ถ้าคุณฆ่าผม เผลอๆ เขาจะขอบคุณด้วยซ้ำ
เขาไม่เคยชอบขี้หน้าผมอยู่แล้ว
อันนี้ก็จริง
งั้นคุณควรจะบอกเหตุผลฉันมาสักข้อ
ว่าทำไมฉันควรให้เพื่อนๆ ไว้ชีวิตคุณ
เพราะผมพาคุณออกไปได้
แล้วคุณจะทำแบบนั้นยังไงไม่ทราบ
ที่นี่ถูกปิดล้อมเอาไว้หมดแล้ว
เรื่องนั้นผมจัดการเอง
ผมพาคุณออกไปได้ คุณคืนตัวบุลล็อคมา ตกลงตามนั้น
ฉันต้องได้หมอนี่ด้วย
- เดี๋ยวก่อนสิ - ตกลง
ฉันให้เวลาสองนาที
-จิม ทำให้ผมประหลาดใจตลอดเลย - เงียบเถอะ
อยากได้ตัวฟิชไปจัดการเองไหม
เข้าเรื่องเลย
เธอจะออกไปทางป่า ด้านหลังคฤหาสน์ในอีกห้านาที
สิ่งที่นายต้องทำมีอย่างเดียว
ว่ามา
คอบเบิ้ลพอต บอกให้ฝูงชนแยกย้ายซะ
ไม่งั้นจะแยกเอง แบบนองเลือดด้วย
พูดเองนะ
ประชาชนชาวก็อตแธม ได้เวลาบุกแล้ว
ฆ่าปีศาจพวกนั้นซะ ฆ่ามันเลย!
เรียกรวมกำลังพลทุกนาย ด้านหน้าคฤหาสน์เดี๋ยวนี้เลย
ถอยไป หยุดนะ
ม็อบบุกมาทางประตูหน้าแล้ว แต่ด้านหลังยังโล่งอยู่
- เราออกไปทางป่าได้ - ไปกันได้แล้ว
เธอสองคนต้านไว้ให้นานที่สุด ฮาร์วีย์ ไม่ว่ากันนะ
-ฟิช ไปตายซะ - ก็แฟร์ดี
- จิม ให้เธอพาผมไปไม่... - โชคดี ศาสตราจารย์
เธอฆ่าผมแน่ เธอต้องฆ่าผมแน่!
หยุดนะ
ไปเลย
ไปซะ
ค่อยดีขึ้นหน่อย
- เหลือแต่เพื่อนเก่าๆ - ออสวอลด์
อย่ามาเรียกแบบนั้นนะ ชื่อฉันคือเพนกวิน
รู้มั้ยว่าฉันหาตัวแกมานานแค่ไหน
แล้วฉันรอเวลานี้มานานแค่ไหน
- คุณคอบเบิ้ลพอต - เงียบเถอะ
เอางั้นเลยเหรอ
ฉันไว้ชีวิตแก แต่แกจะยิงฉันกลางป่าเยี่ยงสัตว์เนี่ยนะ
ก็อะไรประมาณนั้น
แต่ฉันต้องยอมรับนะ
ฉันยังคาใจเรื่องคืนนั้นอยู่ตลอด
- ทำไม - ทำไมอะไร
ทำไมถึงไม่ฆ่าฉัน
ฉันทบทวนเรื่องคืนนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่มันไม่สมเหตุสมผลสักนิด
ทำไมแกถึงไว้ชีวิตฉัน เป็นฉันคงฆ่าแกทันที่เจอ
- ตอบมาสิ! - เพราะแกเป็นของฉัน
แกเคยเป็นเด็กถือร่มให้ฉัน จำได้มั้ย
แกนวดเท้าให้ฉัน เวลาที่ฉันเมื่อยล้า
แล้วดูตอนนี้สิ แกเป็นฝันร้ายแห่งก็อตแธม
ฉันทำอะไรไปมากมาย แต่สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต
อาจเป็นการเปลี่ยนออสวอลด์ คอบเบิ้ลพอต ให้กลายเป็น เดอะเพนกวิน
ทำให้ฉันทำลายแกไม่ลง
ถามเขาสิ
เขาเข้าใจดี ว่าการชุบเลี้ยง อะไรสักอย่างขึ้นมามันเป็นยังไง
มันจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตตลอดไป
ลาก่อน ฟิช
อย่ากลับมาอีก
เราฆ่ามันได้ เราฆ่ามันได้!
เติมไฟให้แรงขึ้นอีก
- เผามันเลย - เผาสัตว์ประหลาด
เผาสัตว์ประหลาด เผาสัตว์ประหลาด
เผาเลย เผาเลย
เผาเลย เผาเลย เผาเลย
แก้ตัวกับบาร์นสให้ที ฉันกลับล่ะ
คราวหน้า อย่าลืมรดน้ำล่ะ
อย่างน้อย ผมก็มีความสุขที่ไม่ต้อง...
มานั่งค้นกองเอกสาร และข่าวที่ใส่สีตีไข่พวกนั้น
ไม่ต้องเดินย่ำลงบันได ไปห้องเก็บของชื้นๆ นั่น
แต่ก็ทำให้เรามีคำถามอื่นจริงมั้ย คุณหนูบรูซ
คำถามอะไร
ก็พอเรามีเวลาว่างขนาดนี้แล้ว จะเอาไปทำอะไรดีล่ะ
- เดาว่าคุณคงมีไอเดียสินะ - มีสิครับ
เรียนเต้นไง
- เรียนเต้นงั้นเหรอ - ถูกต้องครับ
คือเด็กหนุ่มรุ่นราวคุณหนู ควรจะวาดลวดลายสง่างาม
ให้สาวสวยบนฟลอร์เต้นรำเห็น จริงมั้ย
แล้วคุณก็จะเป็นคนสอนบทเรียนพวกนี้สินะ
อันที่จริงผมก็สอนได้นะ รู้มั้ย สมัยยังหนุ่ม...
ผมก็ได้รับการชื่นชมว่าเป็นนักเต้นเท้าไฟ
แต่ผมคิดว่าผมจะมอบหน้าที่นี้
ให้คนที่เหมาะสมกว่าผม
เอาล่ะ! เดินออกมาช้าๆ
คุณเป็นใคร
- คุณพระช่วย - อย่าทำร้ายผมเลย
คุณนี่ช่างตื้อจริงๆ
ฉันแค่แวะมาบอกว่า หนังสือพิมพ์พรุ่งนี้...
คงตีข่าวตามที่บุลล็อคเล่า ว่าฟิชหนีไปได้ยังไง
เรื่องที่เธอหายตัวไปเฉยๆ ระหว่างที่คุณสองคนหนีออกมา
- แจ๋ว รออ่านแทบไม่ไหว - ฉันว่ามันเหลวไหล
อยากรู้มั้ยว่าฉันคิดยังไง
ยังไงคุณก็จะบอกผมอยู่ดีนี่
ฉันเดาว่าคุณทำข้อตกลงกับฟิช
คุณปล่อยให้เธอพาตัวสเตรนจ์ไป เพื่อแลกกับชีวิตของบุลล็อค
แล้วผมจะทำแบบนั้นได้ไง
ฉันเห็นเพนกวินรับสาย ก่อนที่จะก่อจลาจล
พอฝูงชนจู่โจม บาร์นสก็จะเรียกกำลังพลมาด้านหน้า
แล้วก็จะเป็นจังหวะให้ฟิชกับสเตรนจ์ หลุดรอดสายตาไป
เท่ากับว่าเพนกวินต้องช่วยฟิช เขาจะทำแบบนั้นไปทำไม
เพราะเขาอยากจัดการฟิชด้วยตัวเอง
เดาว่าคุณเสนอไปแบบนั้น ใช่ไหมล่ะ
คุณสัญญากับฟิชว่าจะพาหนี
แต่ก็หักหลัง แล้วส่งตัวเธอให้เพนกวิน
ถ้าเป็นงั้นจริง ผมคงได้เงินล้านมากอดแล้ว
ติดตรงที่ฟิชไม่ตาย
ถ้าเพนกวินฆ่าเธอ เขาคงลากหล่อนมาหน้าฝูงชนแล้ว
งั้นเกิดอะไรขึ้นในป่าล่ะ
ฉันไม่รู้
แต่ที่ฉันรู้แน่...
คือมันจะทำให้คุณไม่มีรายได้จากค่าหัว
แหงล่ะ คุณต้องมีเหตุผลที่ทำแบบนี้อยู่แล้ว
คุณเป็นใครกันแน่ จิม กอร์ดอน
- วางแผนอะไร... - เงียบสักครั้งเถอะน่า
[บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย]